یک و یک --- تعطیل شد ---

پایان راه یک و یک !

1o1 — Sun, 02 Nov 2008 15:39:56 GMT

سلام

یک و یک به انتهای مسیر رسید

دیگــــر نخواهم نوشت

از همه دوستان همراه تشکر می کنم

در پناه حق

ماحصل اش : موفقیت و سعادت و پیروزی است

1o1 — Sat, 25 Oct 2008 11:14:18 GMT

از کلمات اقصار خسته شدم. بس است چقدر آنها را فقط تکرار کنیم.
تقریبا همه یادگرفته اند و در وبلاگشون یه جایی و حداقل یه پستی رو به نوشتن کلمات اقصار اختصاص داده اند. به این فکر می کنم که واقعا از اونهـا استفاده می کنیم یا فقط به صرف زیبا بودن ازشون استفاده می کنیم !
این دفعه می خواهم بهترین زیباترین و کامل ترین سخن کوتاه در عین حال با دنیایی از معنی رو بنویسم
همه تون شنیده اید.

این سخن از مولا ، امیرالمونین علـی (ع) هست که می فرمایند :

شما را سفارش می کنم به تقوای الهـی و نظم در کارها

کلمات و جملات و سخنان بسیاری را شنیده ام. خوانده ام و گفته ام و شنیده ام اما تنهـا این جمله مولا می ارزد به همه آنهـا !
سخنی است که هم خیـر دنیا و هم آخرت و عاقبت مان در آن هست.
به نظر من دنیای صنعتی و پیشرفته غـرب فقط با عمل به قسمت دوم این سخن که همان نظم باشد توانسته است این موقعیت و موفقیت را داشته باشد و ما هم باید اینگونه باشیم.

اگر می خواهیم زندگی موفقی داشته باشیم
اگر می خواهیم عاقبت به خیـر باشیم
اگر می خواهیم پولدار و ثروتمند و موفق باشیم
اگر می خواهیم خانه و زمین و املاک و ماشین آخرین سیستم داشته باشیم
اگر می خواهیم همسری خوب و فرزندانی موفق داشته باشیم
اگر می خواهیم خانه ای آباد ؛ شهری زیبا و کشوری پیشرفته و موفق داشته باشیم
اگر می خواهیم دوستان و آشنایان مهربان و صمیمی داشته باشیم
اگر می خواهیم فضا پیما و انزژی هسته ای و تاسیسات فوق مدرن داشته باشیم
اگر می خواهیم دانشگاههای برتر در سطح دنیا و دانشمندان مطرح داشته باشیم
اگر می خواهیم رستم و سهراب و آرش و ابن سینا و سعدی و حافظ و حسابی و... داشته باشیم
اگر می خواهیم اعتیاد و فقـر و فحشـا را ریشه کن کنیم
اگر می خواهیم 200 سال عقب ماندگی از دنیای صنعی را طی کنیم
اگر می خواهیم خودکفا و غیـور و سربلند و پـر آوازه باشیم
اگر می خواهیم صفحات مستهجن خود بخود فیلتر باشند و فیلترینگی نداشته باشیم
اگر می خواهیم جوان ناکارآمد و محتاج و بی فایده و مضـر نداشته باشیم
اگر می خواهیم تنی سالم روحی شاد و قلبی همیشه مسرور داشته باشیم
اگر می خواهیم مساجد همیشه پر از صفوف مونین باشد
اگر می خواهیم حق مسلمانی و خدا و پیغمـر را ادا کنیم
اگر می خواهیم هجمه فرهنگی و ابتذال و خود باختگی را سامان بخشیم
اگر می خواهیم دندان هایمان سالم باشد !!!
اگر می خواهیم چشم هایمان همیشه بینا باشد
اگر می خواهیم هیچ گاه کسی براثـر تصادف نمیرد
اگر می خواهیم هیچ گدا و فقیری نداشته باشیم و همه غنی و هم سطح هم باشند
اگر می خواهیم بهترین رویاهایتان در حق وطن عزیزمان را جامعه عمل بپوشانیم
اگر می خواهیم هیچ ایرانی بی خانمان نباشد
اگر می خواهیم هیچ ایرانی از حداقل های زندگی محـروم نباشد
اگر می خواهیم بهترین ورزشکاران و قهرمانان جهان ایرانی باشند
اگر می خواهیم برنج و چای و زعفران و پسته و خرما و ... خودمان را در جهان با نام ایران عرضه کنیم
اگر می خواهیم غول های اینترنتی را در ایران راه اندازی کنیم
اگر می خواهیم . . .
و هزاران خواسته و آرزوی دیگری که یک ایـرانی و یک انسان می تواند داشته باشد

همه و همه اینها با اجرای این سخن مولاست که تحقق میابد

شما را سفارش می کنم به تقوای الهـی و نظم در کارهـا

دوستان
آنرا جامه عمل پوشانید که موفقیت و پیروز و سعادت تنها ماحصل آن است.

- - - - - - - - - - - - - - -

شهادت امام صادق (ع) تسلیت باد .

جوانی مــرد !

1o1 — Fri, 17 Oct 2008 15:36:18 GMT

چرا باید یک جوان اینگونه باشد

عزیزان

همه می بینند – همه می شنود و به همدیگـر می گویند

گاه ؛ ناخودآگاه و گاه با علم

جوانی مـــــــــــرده است !

من جوان کم می بینم ؛ کمتـر از هــر روز و شاید دیگـر نبینم

آخـــر چه شده !

به خود آیید ؛ از این زندان . از این نادانی . از این ظلم به در آیید

با خود و خانواده خود ؛ با جامعه و سرزمین آریایی چنین نکنید !

هر روز فتنه ایی ؛ هـر روز دردی ؛ هر روز آهـی

شما را چه شده ای جوان آریایی ؛ ای که سرزمین ها به زیر سم اسبهایتان بلرزه در میآمد

ای که از حجب و حیــا تمثال بودید ؛ ای قهرمانان ای پهلوانان هشدار هشدار

از در و دیوار شهر نفرین می بارد

ایران را چه شده !

کجایند آرش ان کمانگیر و رستم ان پهلوان

کجایند آن مردان بی ادعا

کجایند آن دلیران بی همتا
کجایند شاعران پارسی گوی شیرین زبان

کجایند شب زنده داران دانشمند
کجایند آن قه قهه های مستانه
کجایند آن بازی ها مستانه
کجایند آن شور و شوق آن عشق و مستی و راستی
کجایند آن مردان خدایی
کجایند آن مردمان ساده دل و ساده زیست
کجایند آن مردمان پاک
کجایند . . .

پاک کنید این غبار دودمان سوز را

پاک کنید از این چهره های آسمانی

پاک کنید اعتیاد و فساد و فحسا و بی بند و باری را

پاک کنید بی احترامی ها را

پاک کنید نا پاکی ها را

پاک کنید هر آنچه دامان آرایی مان را لکه دار می کند !

کســی برایم بازگو کند . . . !

من مات و مبهوتم !

برایم بگــــــــــــــو !

خواسته ها !

1o1 — Fri, 10 Oct 2008 14:37:18 GMT

بخواهیم آنچه برایمان بهترین است
.
از کودکی تا پیـری ؛ ازگریه های تولد تا نفس نفس های مــرگ

هر کدام از ما خواسته هایی داریم !؟ هر کدام {شاید بی آن که بدانیم } همیشه در طلبیم !

بارها شنیده ایم که خواستن توانستن {دست یابی و موفقیت} است . امـا چقـدر تا کنون به خواسته هایمان فکـرکرده ایم ؟

بحث اصلی " یک و یک " این هست که : بخواهیم آنچه برایمان بهترین است

واقعا بهتـرین ها برای ما { من و شما } و تک تک ما چیست ؟
.
اجازه بدین دوران کودکـی را با مثالی مرور کنیم ؛
{ این مثال برای همه اتفال افتاده } زمانی که بر دوش پدر یا مادر راهی مغازه میشدیم و {مثلا} هوس یک شکلات می کردیم و پدر یا مادرمان آن را برایمان تهیه نمی کردند چه اشکی از چشمانمان جاری نمیشد که آن شکلات کم ارزش را بدست بیاوریـم !!!
اکثرا هم موفق میشدیم که با این مرحله فعلا کاری ندارم! اکنون فقط آن خواسته را مرور می کنیم

شاید خیلی از شما دوستان مثل من به یاد این خاطـره لبخندی بر لبانشان شکفته شد که چقدر خواسته های کودکـی شیرین و ساده بوده اند.
.
اکنون دوستان ما چه خواسته هایی داریم !
اصلا برای چه آن خواسته ها و نیازها را در خود میبینیم !!؟
آیا به سادگی می توان از آنها گذشت و یا نه حکم حیاتی دارند و نباشند ، سنگ روی سنگ بند نمیشه !؟؟؟

آیا خواسته هایمان بوی هوس و خودباختنگی و تنفـر و خودخواهی دارند !؟
.
خواسته ها را در دوبخش که تقسیم کنیم میشوند : خواسته های ما {من و شما} و خواسته های تک تک ما !
و این تقسیم بندی با داستان بسیار زیبای ساکنان یک کشتی بودند بیسار همخوانی دارد.
در این کشتی یک نفـر که بخواهد کف آن را سوراخ کند ؛ چه نوع خواستنی است !!؟؟
.
شکلات مغازه ؛ توپ چهل تکه ؛ عروسک خاله بازی ؛ دفتـر و مداد و کیف و کفش بازار ؛ نمـره املا و انشا و ریاضی ؛ پارک بازی شهـر ؛ نمر های خوب کلاس ؛ فول شدن جدول ضرب . . . بلـوغ ... بنکور ؛ شب ها تست زدن ؛ بهترین تیپ و مد روز ؛ دوست دختـر و دوست پسـر یافتن یا دوری جستن ؛ نماز و ترک الصلاۀ بودن ؛ کوه و شنا و فوتبال و بستکتبال و وبلاگ و نت و ماهواره و .... ؛ یافتن همسـر ؛ بچه ؛ چک ؛ ماشین ؛ و... ؛ مـرگ
و آن چیزهایی که دیگـر به ذهن مـن نمی رسد!

عزیزان خواسته های ما ؛ جهت دهی زندگی و دنیای ماست !
درباره آن ها کمی فکـر کنیم ؛ شاید نیـاز به تجدید نظـر داشته باشند !!!
برایم بنویس !

▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪ ▪

دوستان در پست قبلی گل کاشتند !
بسیارممنون از لطف شما عزیزان – نظـرات بسیار عالی و دقیق و دلنشین بود عــزیــزان – تشـکــر

پیـــام !

1o1 — Fri, 10 Oct 2008 14:33:18 GMT

نردباني بر ديوار تكيه داده شده بود.
كودكي آرام آرام، پله‌ها را طي كرد؛ تا به پشت بام رسيد. جواني در تعقيب كودك، با شتاب به نردبان نزديك شد؛ خواست چند پله را بي آن كه پا بر آن بگذارد، با يك قدم بزرگ طي كند.
پايش از پله اول جدا شد و محكم به زمين خورد و نردبان به رويش افتاد.
پله‌هاي افقي نردبان به من چنين پيام مي‌دادند:
« برخي ميان‌برها، به سقوط مي‌انجامد؛ بينديش كه كدام ميان‌بر، سرمايه صعود است و كدام بهانه سقوط » !

كدام جوان؟ كدام سينما؟

1o1 — Fri, 10 Oct 2008 14:32:18 GMT

سينما به عنوان رسانه‌اي تأثيرگذار و پرمخاطب، جايگاه رفيعي در ساختمان مهندسي – فرهنگي يك كشور دارا مي‌باشد.

اين امر در كشور ايران نيز يكي از پايه‌هاي فرهنگي محسوب مي‌شود و در واقع، اين نقش انكار‌ناپذيري است كه سينما از آن برخوردار است و بدين طريق، صاحبان اين صنعت فرهنگ‌ساز نيز نقش مهمي در ترويج، اشاعه و تثبيت رفتار، افكار، انديشه‌ها و منش‌ها دارند و خود حتي به قطب‌هايي در ارائه افكار و نظريات و انديشه‌ها تبديل مي‌شوند و به مرور زمان، به نوعي، جزء گروه‌هاي مرجعي محسوب مي‌گردند كه در تأثيرگذاري و الگوسازي در برابر مخاطبان، مورد توجه قرار مي‌گيرند

به عبارتي، عامه مردم و مخاطبان، از طريق سينما، الگوپذيري را در رفتار و منش خويش به كار مي‌گيرند و از اين مسير، در دريافت الگوها و افكار آنها كه در زندگي اجتماعي يك اصل پذيرفته شده محسوب مي‌گردد، نقش ايفا مي‌كنند.

در اين ميان، جوانان به خاطر روحيه ويژه خود و آرمان‌خواهي و روحيات خاص خود، نقش بسزايي – چه در الگوسازي و چه در الگوپذيري – ايفا مي‌كنند. روند حضور جوانان و تأثيرگذاري آنها در سينما، محور اين نوشتار است كه در نگاهي گذرا، به آن مي‌پردازيم.

متن کامل در ادامه مطلب

چرا مولا رستگار شد !؟

1o1 — Wed, 24 Sep 2008 15:01:18 GMT

یک سوال !؟ یک دنیا سوال !

فـزت و رب الکعبه : سوگند به خدا کعبه رستگار شدم

آیا واقعا
شمشیری زهرآگین و فرق مولا = رستگاری

چرا مولا رستگار شد !

.
.
.

هم اکنون هم می توان در جهت رستگار نشدن مولا تلاش کرد !!!

سحرگاهان...دعایم کن

1o1 — Sun, 31 Aug 2008 15:47:18 GMT

سحرگاهان

که عرش کبریایی میسراید نغمه توحید

تو که آهسته میخوانی قنوت لحظه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

دعایم کن ...

رمضان،لحظه ی دیدار _ جوان !

1o1 — Sun, 31 Aug 2008 15:41:18 GMT

ماه رمضان ماه میهمانی خداست !

لحظه ی دیدار نزدیک است .

باز من دیوانه ام ،مستم.

باز می لرزد دلم ،دستم.

باز گویی در جهان دیگری هستم.

های نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را ، دست.

و ابرویم را نریزی ، دل

لحظه ی دیدار نزدیکست

. . . رمضان نزدیک است .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

در ادامه پست قبلی در مورد جوانی !

دوست ندارم مثل بقیه برای مشکلات منبع و ماخذ معـرفی کنم ! نه اصلا دوست ندارم

اگر اینکار را بکنیم ، ما هم مثل بقیه و مشکلاتمان هم مثل بقیه

{ هستند مشکلاتی که واقعا از دست ما خارج هستند و بی دلیل زندگی رو بهم می ریزند – اون موقع هیچ کاری از دستت بر نمیآد. مات و حیران فقط به تلف شدن عمرت نگاه میکنی و .... درست همیچ کس منـکر این گونه مسایل نیست – البته این مشکلات هم چاره و دوایی مخصوص خودش را دارد ؛ توکل بر خـــدا ! از او خواستن . همین و بس }

با تو هستم

تویی که داری الان این نوشته ها رو مرور می کنی ! بلــه تـو !؟

تو جوان هستی { باید هم جوان باشی }

دوران جوانی را ابتدایی هست اسمش را گذاشته اند بلوغ و نیز انتهایی دارد و آن را من مرگ می نامم .
پس از بلوغ تا مرگمان جوان هستیم و در هر سنی جوانی تعریف خاص خودش را دارد و هر کس باید بر حسب سن و عقل و جسم و سواد و محیط خویش به نوعی جوان باشد { چرا که کمتر از آن را برای خود ببینی به خود ظلم کرده ایی }

یکی از دوستان گفته : جـوان امروزی مشکل ندیده { ابته زندگی شهری اینها رو هم داره } و همیشه دنبال کوپن پ بوده ! {پدر پول پارتی }

نظام آموزشی - جامعه - پدر و مادر و درس و ازدواج و مشکلات مالی و ... همه درست ؛ همه قبول داریم

اما بجای لعنت فرستادن به خاموشی ؛ شمعی روشن کــن !

افسردگی و خلا عاطفی و احساس نیاز درونی به دیگران و شادی های کاذب و زود گذر چیزیه که من زیاد در بین دوستان و آشنایان خودم می بینم

خودکفایی ؛ استقلال فکـری ؛ ساده و سالم زیستن ؛ آماده بودن برای تشکیل خانواده و نیز با افتخار و احساس رضایت و تلاش و عدم نیاز درونی {محتاج بودن به کمک همیشگی دیگران} خانواده تشکیل شده را اداره کردن و نـیـز تلاش برای مفید بودن برای خویش و جامعه {به معنای واقعی کلمه} و ... روز به روز در بین جوانان کم رنگـتر میشه !

چرا سرمایه ای به این گرانی را باید مفت و مجانی حروم کرد !

به خود آمدن و خود شکوفایی تنها راه تعالی ماست !

مشکلات را وصله نزدن و خود را آماده مقابله و با مشکلات و مسئولیت پذیری تنها را موفقیت ماست

انسان ها و جوانانی موفق هستند که وظیفه شناس باشند { هم در زندگی خویش و هم برای دیگران }

جوان !

خودت را و سپس محیط زندگیت و در نهایت جهانت را متحول کن . فقط کافیه بخواهی و تلاش ...

دوستان - مخاطب اصلی این مطالب خودم هستم ؛ نوعی خود سازی و بیان افکار درون در نظر بگیرید

---- ---- ---- ----- ---- ---- ----

ممنون از نظرات شما دوستان گرامی - در پست های قبل در انتهای آنها پاسخ داده شد

پيش از فرود، جاي فرودت را هموار كن !!

1o1 — Sun, 31 Aug 2008 15:25:18 GMT

ترجمه ی نامه ی سي و يكم نهج‌البلاغه

وصيت اميرالمؤمنين عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام

پس از بازگشت از جنگ صفين

پسرم!
در رابطه با ديگران، دل خودت را ميزان قرار بده؛
هرچه براي خودت مي‌خواهي، براي آنها هم بخواه؛
هرچه براي خودت نمي‌خواهي، براي آنها هم نخواه؛
همان جور كه خوش نداري به تو ظلمي شود، ظلمي نكن.
همان جور كه دوست داري به تو خوبي كنند، خوبي كن.
هرچه فكر مي‌كني مردم اگر بكنند بد است، براي خودت هم بد حساب كن.
هر چه نمي‌داني، نگو؛ حتي اگر آن چه مي‌داني كم است.
هر چه نمي‌خواهي درباره‌ات بگويند، درباره كسي نگو.

پسرم بدان!
از خود راضي بودن، خلاف درستي و آفت انديشه‌هاست.
پس (به اين كه هستي، راضي نباش) و تمام سعي‌ات را بكن...؛
به مقصد هم كه رسيدي، بيشتر از هميشه، در برابر پروردگارت، خاشع باش.

پسرم بدان!
راهي طولاني و دشوار، پيش رو داري و
قطعاً به توشه كافي نياز داري؛ به سبك‌باري،
و به اين كه قدم‌هايت درست و در مسير باشند؛
بيش از طاقتت، بار برندار
كه مبادا در راه، سنگيني بار، دست و پا گيرت شود.
اگر بين نيازمندان، كسي را يافتي كه توشه‌ات را برايت به قيامت ببرد و
توشه را، فرداي محشر، در لحظه احتياج، به تو برگرداند،
وجودش را غنيمت بشمار(انفاق كن؛ انفاق كن) و بار را بگذار بر دوش او و
تا مي‌تواني، بار و كوله‌اش را سنگين كن؛
شايد بعدها، كسي را با اين مشخصات، پيدا نكني.
هر كسي روز دارايي‌ات از تو وام مي‌خواهد، وجودش را غنيمت بشمار؛
تا در آن روز تنگ‌دستي، روز گرفتاري، وام را به تو پس دهد.

پسرم بدان!
گردنه و گذرگاهي دشوار، پيش رو داري
كه حال و روز سبك‌باران،‌ وقت عبور از آن، بهتر از اوضاع مردم سنگين‌بار است.
هركه كند و آهسته عبور مي‌كند، از آن كه شتابان رد مي‌شود، حال بدتري دارد.
بعد از اين گذرگاه، ناگزيري يا در بهشت فرود آيي يا در جهنم.
پس، پيش از فرود، قاصدي بفرست تا برايت، جايي آماده كند.
پيش از فرود، جاي فرودت را هموار كن
كه بعد از مرگ، نه مي‌توان خدا را راضي كرد و نه مي‌توان به دنيا برگشت.